Ramallah (UNA/WAFA) – Palestyńskie instytucje więzienne poinformowały, że izraelskie władze okupacyjne nadal przetrzymują ponad 90 palestyńskich kobiet, które są poddawane systematycznym naruszeniom i przestępstwom w więzieniach i ośrodkach przesłuchań. Zwróciły uwagę na pogorszenie ich warunków od początku wojny ludobójczej oraz na rozprzestrzenianie się świerzbu wśród więźniarek z powodu braku dostępu do leczenia i środków higieny..
W oświadczeniu wydanym dziś, w poniedziałek, z okazji Palestyńskiego Dnia Kobiet instytucje dodały, że naruszenia wobec więźniarek obejmują tortury fizyczne i psychiczne, głodzenie, odmowę leczenia oraz napaści seksualne, w tym przeszukania osobiste, nękanie i groźby gwałtu, a także zniewagi, represje, powtarzające się naloty, pobicia i upokarzanie.
Wyjaśniła, że rozprzestrzenianie się świerzbu wśród więźniarek, nasilone przez surowe warunki panujące w areszcie i środowisku, a także brak dostępu do środków higieny osobistej i opieki medycznej, powoduje codzienne cierpienie, w tym swędzenie, ból oraz zaburzenia snu i poruszania się. Zeznania wskazały również, że wiele więźniarek cierpiało na skurcze kończyn. Organizacje oskarżyły administrację więzienną o negowanie epidemii i odmowę zapewnienia niezbędnego leczenia.
Zauważyła, że organizacje praw człowieka udokumentowały ponad 810 przypadków aresztowań Palestynek od 7 października 2023 r. na Zachodnim Brzegu, w tym w Jerozolimie, oraz na terytoriach okupowanych w 1948 r. Ostatnim z nich było aresztowanie dziewczynki Marah Al-Zaqaqiq, która została dziś aresztowana w Hebronie. Dokładne statystyki dotyczące liczby kobiet aresztowanych w Strefie Gazy nie są dostępne.
Według oświadczenia, w izraelskich więzieniach przebywa ponad 90 palestyńskich więźniarek, w tym dwoje dzieci i 22 osoby zatrzymane na mocy aresztu administracyjnego. Najdłużej przebywającą w areszcie więźniarką jest Szatila Abu Ayada, pochodząca z terytoriów okupowanych w 1948 roku. Na liście więźniarek znajdują się również kobiety cierpiące na choroby, w tym raka, oraz dwie kobiety w ciąży, którym grożą ciężkie warunki przetrzymywania.
Organizacje zwróciły uwagę na eskalację polityki aresztowania kobiet jako zakładniczek podczas wojny na wyniszczenie, której celem było wywarcie presji na członków ich rodzin, aby się poddali, zauważając, że aresztowania obejmowały żony więźniów i męczenników oraz starsze matki, z których niektóre miały ponad siedemdziesiąt lat. Aresztowaniom towarzyszyło niszczenie domów, konfiskata mienia i terroryzowanie dzieci, a także grożenie więźniarkom zabiciem ich zatrzymanych mężów lub synów.
Jeśli chodzi o warunki przetrzymywania, instytucje wyjaśniły, że zeznania więźniarek ujawniły ciężkie warunki w więzieniach „HaSharon” i „Damon”, w tym niehigieniczne cele, przeszukania osobiste, bicie, podawanie zepsutego jedzenia i wykorzystywanie podstawowych artykułów, w tym podpasek i ubrań, jako środka deprywacji i kary, a także uniemożliwianie odwiedzin rodzin, izolację zbiorową i indywidualną oraz pozbawianie wentylacji latem i ogrzewania zimą.
Instytucje zajęły się kwestią trwającej około dwóch miesięcy izolacji więźniarki Bushry Al-Taweel w areszcie „Ohli Oz”. Warunki te zostały określone jako ciężkie i upokarzające. Zauważono, że była ona poddawana wielokrotnym atakom i próbom utrudniania jej wizyt, pomimo prawnych żądań zakończenia jej izolacji i zwolnienia jej jako osoby zatrzymanej administracyjnie.
Potwierdziła, że represje i naloty na więźniarki nasiliły się w tym roku i że stosowano granaty hukowe, gaz łzawiący i psy policyjne, obezwładniano więźniarki, zmuszano je do leżenia na ziemi i wyprowadzano na dziedziniec więzienny w upokarzający sposób, gdzie poddawano je biciu i przeszukaniom osobistym. Działania represyjne były filmowane.
Dodała, że większość więźniarek jest przetrzymywana w związku z tym, co okupanci nazywają „podżeganiem”, co obejmuje wyrażanie opinii i stanowisk za pośrednictwem mediów społecznościowych, podczas gdy inne są przetrzymywane administracyjnie na podstawie tego, co nazywa się „tajnym plikiem”, bez jasnego zarzutu lub procesu, który pozwoliłby im zapoznać się z dowodami i skonfrontować się z nimi.
Organizacje wspierające więźniarki podkreśliły, że prześladowanie palestyńskich kobiet jest częścią prześladowania społeczeństwa palestyńskiego, podkreślając, że problem więźniarek wykracza poza liczbę zatrzymanych i dokumentowanie naruszeń, wiążąc się z prawem kobiety do wolności, bezpieczeństwa i godności oraz koniecznością pociągnięcia do odpowiedzialności osób odpowiedzialnych za przestępstwa popełnione przeciwko niej.
Ponownie zażądano, aby międzynarodowy system praw człowieka podjął skuteczne środki mające na celu pociągnięcie do odpowiedzialności i ściganie osób odpowiedzialnych za zbrodnie wojenne i poważne naruszenia, położenie kresu bezkarności, zapewnienie ochrony więźniarkom i wszystkim palestyńskim więźniom i zatrzymanym oraz podjęcie działań na rzecz położenia kresu polityce represji, tortur i bezprawnych aresztowań.
(Skończyłem)
