Jeddah (UNA) – Rinne Ionadaí Buan Ríocht na hAraibe Sádaí chuig an Eagraíocht um Chomhar Ioslamach, an Ambasadóir Dr. Saleh bin Hamad Al-Suhaibani, cur síos ar an Araibis ní hamháin mar mhodh cumarsáide, tuisceana, agus tarchur cultúr agus sibhialtachtaí, ach freisin mar theanga gach pobail Ioslamaigh san Oirthear agus san Iarthar, toisc go bhfuil sí nasctha lena saol léiritheach agus le comhlíonadh a deasghnátha reiligiúnacha. Ón dearcadh seo, is ionann an teanga Araibis agus céannacht an náisiúin seo agus a creideamh agus a spioradáltacht dhomhain.
Ina óráid thar ceann Ríocht na hAraibe Sádaí (an tír óstach) le linn ceiliúradh Acadamh Domhanda an Rí Salman don Teanga Araibis ar Lá Idirnáisiúnta na Teanga Araibis, a tionóladh Dé Céadaoin, 24 Nollaig, 2025, ag ceanncheathrú na hEagraíochta um Chomhar Ioslamach i Jeddah, dúirt sé: “Táim cinnte nach bhfuil sé i bhfolach uaitse go léir gur thug Dia Uilechumhachtach onóir don teanga Araibis agus gur roghnaigh sé dhá rud mhóra di, mar a nocht sé a Leabhar Naofa inti, agus gur roghnaigh sé a Theachtaire uasal as measc a muintire agus a cainteoirí, agus mar sin ba shoitheach é do dhá mhór-bhunús an Ioslaim agus don dá fhoinse reachtaíochta, an Qur'an Naofa agus Sunnah íonaithe an Fháidh.”
Dúirt sé freisin, “Le tacaíocht fhlaithiúil ó Choimeádaí an Dá Mhosc Naofa, an Rí Salman bin Abdulaziz, agus a Shoilse Ríoga an Prionsa Corónach, an Prionsa Mohammed bin Salman bin Abdulaziz Al Saud, tá an Araibis déanta ina ceist aitheantais agus ina teachtaireacht shibhialtachta, ní mana sealadach ná iarracht shéasúrach. Seoladh na hiarrachtaí seo chun freastal ar an Araibis as creideamh daingean gurb í teanga an nochta í, teanga ealaíonta chultúr Ioslamach, agus soitheach chuimhne shibhialtachta an náisiúin. Tá sí ag iarraidh í a chumhachtú agus a chumasú, ag tacú lena teagasc agus lena foghlaim ar mhór-roinne éagsúla trí mhórán modhanna agus modhanna nua-aimseartha agus i réimsí éagsúla. Níor stop na hiarrachtaí dícheallacha seo ag teorainneacha a teagaisc ach tá siad sínte amach chuig an réimse cultúrtha, réigiúnach agus idirnáisiúnta.”
Lean sé air, “Le comhoibriú flaithiúil ó go leor ballstát, thug an Ríocht an teanga Araibis chuig eagraíochtaí idirnáisiúnta chun tacú léi agus í a dhaingniú, agus chosain sí a láithreacht i bhfóraim idirnáisiúnta agus cheangail sí an teanga le forbairt, féiniúlacht le hoscailteacht agus coimeádachas ar thaobh amháin, agus barántúlacht le riachtanais na haoise digití ar an taobh eile. Le tionscnaimh, gníomhartha agus iarrachtaí éifeachtacha den sórt sin, ní raibh cúram na Ríochta don teanga Araibis, mar a cheapfadh cuid, ina chúram caomhnóra ar am atá thart, ach ina ionad sin bogann sí ar aghaidh inniu agus leanann sí leis an misean le muinín sa todhchaí, ag dearbhú nach teanga den am atá thart atá le caomhnú í an Araibis, ach teanga den lá inniu atá le táirgeadh, todhchaí atá le tógáil, agus creideamh nach scoireann ná nach lagaíonn.”
Chuir al-Suhaibani béim ar an bhfíric gur cheart go mbeadh ceiliúradh an lae seo ina ardán chun meastóireacht a dhéanamh ar iarrachtaí san am atá thart agus gur cheart do gach duine machnamh cúramach a dhéanamh ar ghníomhaíochtaí reatha agus pleanáil don todhchaí ar bhealach níos machnamhaí agus níos éifeachtaí.
Mhol sé gur cheart tionscnaimh a ghlacadh sa chéad chéim eile a bhaineann le taidhleoireacht teanga, ina bhfuil an teanga mar chroílár an phróisis taidhleoireachta, ionas go reáchtálann an Acadamh, arb í an institiúid speisialaithe í, cúrsaí oiliúna san Ard-Rúnaíocht agus ina comhlachtaí cleamhnaithe chun cultúr na taidhleoireachta teanga agus a modhanna a fhorbairt, d’fhonn éifeachtúlacht na dtaidhleoirí nua a fheabhsú agus a gcáilíocht a ardú in úsáid na teanga Araibis go ciallmhar agus go héifeachtúil.
Chuir sé in iúl freisin a dhóchas go mbeadh na ceiliúradh bliantúil atá le teacht ina phointe casaidh, ag déanamh teanga taidhleoireachta den Araibis a sháraíonn teorainneacha na sochaithe Ioslamacha, ag éirí ina teanga chumarsáide éifeachtach idir grúpaí nach roinneann teanga aonair. Bhí súil aige freisin go ndéanfaí an Araibis mar an teanga taidhleoireachta a úsáidtear san Eagraíocht um Chomhar Ioslamach, ag moladh don Tionól, i gcomhar le roinnt páirtithe leasmhara, measúnú cuimsitheach ar láithreacht na hAraibise sa réimse taidhleoireachta trí aird a tharraingt ar thaithí phearsanta grúpa ambasadóirí agus ionadaithe buana ó thíortha nach labhraíonn Araibis, agus plé a dhéanamh ar na dúshláin a bhaineann le foghlaim agus múineadh na hAraibise i gconairí na taidhleoireachta agus na polaitíochta, agus ionchais amach anseo na teanga uasal seo i réimse na polaitíochta agus na taidhleoireachta.
Chuir sé béim ar an bhfíric gur deis iontach í Lá Idirnáisiúnta na Teanga Araibis chun aird a tharraingt ar an obair chrua atá ar siúl i leith theanga an Qur'an Naofa agus chun í a chur i gcuimhne do dhaoine, agus gur deis iontach í le haghaidh comhair, comhordaithe agus comhtháthaithe d’fhonn tionscadail mhóra agus tionscnaimh ardchaighdeáin a chur i gcrích a fhreastalaíonn ar an teanga Araibis i ngach réimse agus ar gach mór-roinn, in adhradh Dé Uilechumhachtach, agus i dtóir a ghnúis uasal.
Dúirt sé freisin, “Ón taobh seo de, is é ár bhfreagracht chomhchoiteann an teanga seo a chaomhnú ionas go leanfaidh sí dá ról mar a bhí sí san am atá thart, craobh-abhainn shibhialtachta do na pobail Ioslamacha. Éilíonn an ceiliúradh seo – a mhéid is atá sé ina chumarsáid agus ina chomhar – orainn eilimintí agus tionscnaimh shainiúla a sholáthar di a chaomhnaíonn a héifeachtacht, ionas go ndéanaimid teanga na hoibre agus an idirghníomhaíochta laethúla di san Ard-Rúnaíocht. Tá fonn ar na hanamacha atá feicthe agam in Eagraíocht an Chomhair Ioslamaigh agus a comhlachtaí éagsúla é seo a dhéanamh.”
Chuir an Ambasadóir Al-Suhaibani a bhuíochas ó chroí in iúl d’Acadamh Domhanda an Rí Salman don Teanga Araibis agus d’Ard-Rúnaíocht na hEagraíochta um Chomhar Ioslamach, chomh maith leis na freastalaithe ó ollscoileanna na hAraibe Sádaí, ag moladh iarrachtaí agus rannpháirtíocht ghníomhach na mballstát a shaibhrigh an ceiliúradh lena gcuid ranníocaíochtaí agus cur i láthair luachmhara.
(Críochnaím)
