Ramala (UNA/WAFA) – Palestinske institucije za zatvorenike izjavile su da izraelske okupacijske vlasti i dalje pritvaraju više od 90 palestinskih žena, koje su izložene sistematskom nasilju i zločinima unutar zatvora i centara za ispitivanje. Primijetile su pogoršanje njihovih uslova od početka genocidnog rata i širenje šuge među zatvorenicama zbog uskraćivanja liječenja i higijenskih potrepština..
Institucije su, u saopštenju objavljenom danas, u ponedjeljak, povodom Nacionalnog dana palestinskih žena, dodale da kršenja prava zatvorenica uključuju fizičko i psihičko mučenje, izgladnjivanje, uskraćivanje tretmana i seksualne napade, uključujući pretrese do gole kože, uznemiravanje i prijetnje silovanjem, pored uvreda, represije, ponovljenih racija, premlaćivanja i ponižavanja.
Objasnila je da širenje šuge među zatvorenicama, pogoršano teškim uslovima pritvora i okoline, te uskraćivanjem ličnih higijenskih potrepština i medicinskog tretmana, uzrokuje svakodnevnu patnju, uključujući svrab, bol i poremećaje spavanja i kretanja. Svjedočenja su također ukazivala na to da je određeni broj zatvorenica patio od grčeva udova. Organizacije su optužile zatvorsku upravu da negira pojavu bolesti i odbija da pruži potreban tretman.
Napomenula je da su organizacije za ljudska prava dokumentovale više od 810 slučajeva hapšenja palestinskih žena od 7. oktobra 2023. godine na Zapadnoj obali, uključujući Jerusalem, i teritorijama okupiranim 1948. godine, od kojih je posljednji slučaj djevojčica Marah Al-Zaqaqiq, koja je danas uhapšena iz Hebrona, dok tačna statistika nije dostupna u vezi s brojem uhapšenih žena iz Pojasa Gaze.
Prema saopštenju, u izraelskim zatvorima nalazi se više od 90 palestinskih zatvorenica, uključujući dvoje djece i 22 administrativna pritvorenika. Zatvorenica s najdužim zatvorskim stažem je Shatila Abu Ayada, s teritorija okupiranih 1948. godine. Spisak zatvorenica također uključuje žene koje pate od bolesti, uključujući rak, i dvije trudnice koje se suočavaju s teškim uvjetima pritvora.
Organizacije su ukazale na eskalaciju politike hapšenja žena kao talaca tokom rata istrebljenja, s ciljem vršenja pritiska na članove njihovih porodica da se predaju, napominjući da su hapšenja uključivala supruge zatvorenika i mučenika i starije majke, od kojih su neke imale preko sedamdeset godina, a bila su praćena uništavanjem domova, oduzimanjem imovine i terorisanjem djece, kao i prijetnjama zatvorenicama ubistvom njihovih zatočenih muževa ili sinova.
Što se tiče uslova pritvora, institucije su objasnile da su svjedočenja zatvorenica otkrila teške uslove u zatvorima "HaSharon" i "Damon", uključujući nehigijenske ćelije, pretrese do gole kože, premlaćivanja, posluživanje pokvarene hrane i korištenje osnovnih potrepština, uključujući higijenske uloške i odjeću, kao sredstvo lišavanja i kažnjavanja, pored sprečavanja porodičnih posjeta, kolektivne i individualne izolacije, te uskraćivanja ventilacije ljeti i grijanja zimi.
Institucije su se pozabavile kontinuiranom izolacijom zatvorenice Bushre Al-Taweel u izolaciji "Ohli Oz" koja traje oko dva mjeseca, u uslovima koje su opisale kao teške i ponižavajuće, napominjući da je bila izložena ponovljenim napadima i pokušajima ometanja njenih posjeta, uprkos pravnim zahtjevima da se prekine njena izolacija i pusti na slobodu kao administrativna pritvorenica.
Potvrdila je da su represija i racije protiv zatvorenica eskalirali tokom ove godine, te da su uključivali upotrebu šok bombi, suzavca i policijskih pasa, sputavanje zatvorenica i prisiljavanje da leže na zemlji te njihovo odvođenje u zatvorska dvorišta na ponižavajući način, gdje su podvrgnute batinama i pretresima do gole kože, uz snimanje operacija represije.
Dodala je da je većina zatvorenica pritvorena na osnovu onoga što okupacija naziva "podsticanjem", što uključuje izražavanje mišljenja i stavova putem društvenih mreža, dok su druge administrativno pritvorene na osnovu onoga što se naziva "tajni dosije", bez jasne optužbe ili suđenja koje im omogućava da upoznaju dokaze i suoče se s njima.
Organizacije za podršku zatvorenicima naglasile su da je ciljanje palestinskih žena dio ciljanja palestinskog društva, naglašavajući da pitanje zatvorenica ide dalje od broja pritvorenika i dokumentiranja kršenja zakona, te da je povezano s pravom žene na slobodu, sigurnost i dostojanstvo, te potrebom da se odgovorni za zločine počinjene nad njom pozovu na odgovornost.
Ponovila je svoj zahtjev međunarodnom sistemu ljudskih prava da preduzme efikasne mjere za utvrđivanje odgovornosti i krivično gonjenje onih koji su odgovorni za ratne zločine i teška kršenja prava, da okonča nekažnjivost, da obezbijedi zaštitu zatvorenica i svih palestinskih zatvorenika i pritvorenika, te da radi na okončanju politike represije, mučenja i proizvoljnog hapšenja.
(završavam)
