آوارگان غزه در چادرهایی که هیچ گونه حفاظتی ارائه نمی‌دهند، با سرما و خطر دست و پنجه نرم می‌کنند.

خان یونس (UNA/WAFA) – رنج آوارگان منطقه المواسی، در جنوب نوار غزه، با هر سیستم کم‌فشار، در چادرهای فرسوده‌ای که آنها را از سرمای زمستان یا گرمای تابستان محافظت نمی‌کند، تجدید می‌شود. خطرات برای آوارگانی که در امتداد ساحل دریا زندگی می‌کنند، افزایش می‌یابد، زیرا جزر و مد دریا آنها را بیشتر از باران‌های شدیدی که چادرهایشان را آب می‌گیرد، تهدید می‌کند.
محمد ابوخاطر، آواره اهل منطقه معان، در شرق شهر بنی سهیلا، امیدوار است که مرحله دوم آتش‌بس به او اجازه دهد پس از هشت ماه آوارگی به خانه‌اش بازگردد، و خاطرنشان می‌کند که زندگی او و فرزندانش، که بزرگترین آنها بیش از ده سال ندارد، بین باران و دریا تهدید می‌شود.
صدها آواره در دو طرف جاده الرشید نیز از جاری شدن آب باران به داخل چادرهایشان به دلیل تردد مداوم خودروها رنج می‌برند، و در عین حال به دلیل ازدحام جمعیت در منطقه و اشغال شهر که مانع بازگشت آنها به خانه‌هایشان می‌شود، یافتن مکان‌های جایگزین برایشان دشوار است.
ابراهیم عبدل، ساکن آواره رفح، گفت که چادر آنها نزدیک خیابان است و این امر جان آنها را در هنگام بارندگی و ترافیک سنگین به خطر می‌اندازد و تأکید کرد که جستجوی سرپناه جایگزین در دو ماه گذشته بی‌نتیجه بوده است.
حاجیه ام ایاد، زن آواره، از همه انجمن‌ها و نهادهای مربوطه خواست تا با دلسوزی به آوارگان نگاه کنند و چادرها را به کسانی که شایسته آن هستند توزیع کنند. او خاطرنشان کرد که قیمت بالای چادر در بازارها، با وجود نیاز مبرم به آنها با آغاز زمستان، از توانایی خانواده‌های آواره برای خرید آنها فراتر رفته است.
آوارگان امیدوارند با خروج اشغالگران و ایجاد کاروان‌ها، زمینه برای آغاز روند بازسازی فراهم شود تا به رنجی که دو سال است در چادرها به سر می‌برند، پایان داده شود.
خاطرنشان می‌شود که رنج آوارگان نوار غزه با هر سیستم کم‌فشار تجدید می‌شود، زیرا چادرهای فرسوده مملو از آب می‌شوند و ساکنان با سرمای شدید زمستان روبرو می‌شوند که دشواری زندگی روزمره آنها را افزایش می‌دهد و سلامت آنها را تهدید می‌کند.

(تمام شد)