رام الله (UNA/WAFA) - کمیسیون فلسطینی امور اسرا و اسرای سابق، رنج زندانیان اردوگاه «گیلاد» در داخل زندان عوفر را فاش کرد که با توجه به حملات روزانه و محدودیتهای اعمال شده بر زندانیان در تمام جزئیات زندگیشان، روز به روز بدتر میشود.
وکیل این کمیسیون در بیانیهای که امروز، یکشنبه، منتشر شد، توضیح داد که این اردوگاه تقریباً ۱۰۰ تا ۱۲۰ زندانی را در ۱۲ اتاق جای داده است که در هر اتاق حدود ۱۶ زندانی زندگی میکنند. زندانیان از کمبود شدید لباس و بهداشت رنج میبرند، زیرا پیراهن و لباس زیر فقط هفتهای یک بار عوض میشود، در حالی که شلوارها فقط در صورت پاره شدن تعویض میشوند و بسیاری از آنها را مجبور میکنند ماهها یک جفت بپوشند.
این گزارش حاکی از آن است که زندانیان روزانه با آب سرد و در خارج از اتاقها، در طول دورههای «دوش گرفتن» صبح و عصر که بیش از بیست دقیقه طول نمیکشد، با استفاده از مایع ظرفشویی به جای شامپو، حمام میکنند.
در مورد غذا، زندانیان اظهار داشتند که وعدههای غذایی عمدتاً به نان و ماست محدود میشود و تن ماهی یا سوسیس فقط هفتهای یک بار سرو میشود.
این وکیل افزود: شرایط خواب بسیار سخت است، تختهای فلزی (بارش) فقط با تشکهای بسیار نازک پوشیده شدهاند و به دلیل فضای تنگ اتاقها، برخی از زندانیان مجبورند روی زمین بخوابند. همچنین هر زندانی فقط یک پتو و یک حوله دریافت میکند که هفتهها تعویض نمیشوند و اغلب کثیف هستند.
زندانیان خاطرنشان کردند که هوای اردوگاه به دلیل پنجرههای آهنی باز که اجازه ورود هوا و باران را میدهند، بسیار سرد است، در حالی که یورشها و تنبیههای روزانه به دلایل بیاهمیت یا بدون هیچ دلیلی، مانند ایستادن در نزدیکی پنجره یا انجام نماز جماعت، تکرار میشوند.
این گزارش توضیح داد که اداره زندان، زندانیان را با حبس انفرادی، ضرب و شتم و شوک الکتریکی مجازات میکند، همانطور که در مورد زندانیان محمد القاضی از اردوگاه پناهندگان جلازون و علی ابو عطیه از بیتونیا اتفاق افتاد. زندانی شیخ جمال الطویل نیز به دلیل امتناع از خطاب قرار دادن یک افسر با کلمه "تودا" (متشکرم به زبان عبری) با گاز اشکآور مورد حمله قرار گرفت.
علاوه بر موارد فوق، زندانیان مجبورند در طول حضور و غیاب که چهار بار در روز انجام میشود، زانو بزنند. همچنین از خوابیدن بعد از ساعت ۶ صبح یا بیدار ماندن در شب جلوگیری میشود. علاوه بر این، زندانیان در طول ملاقاتها دستبند و چشمبند زده میشوند و مجبور میشوند با سرهای خمیده به سمت زمین راه بروند.
(تمام شد)
