رامالله (UNA/WAFA) – این [شعار] به سوی آسمان، از پشت بامها، پنجرهها و بالکنهای خانهها در سراسر جهان، در دستان تظاهرکنندگان روی زمین و در دریا، بر روی کشتیهایی که با انسانیت، اخلاق و عدالت به سمت غزه میشتابند، بال میزند.
هیچ نقطهای روی زمین نیست که پرچم فلسطین در آن برافراشته نشده باشد. از معتبرترین سازمانهای بینالمللی جهان و نهادهای سیاسی، حقوق بشری و اجتماعی گرفته تا شهرداریها، ورودی سفارتخانهها، دانشگاهها و اماکن ورزشی، و حتی خیابانها در تظاهرات گسترده در حمایت از فلسطین علیه نسلکشی اسرائیل.
چند روز قبل از روز پرچم فلسطین که فردا، 30 سپتامبر، برگزار میشود، کشورهای بیشتری در سراسر جهان فلسطین را به عنوان یک کشور، با سرزمین، مردم، مرزها، فداکاریهای مردمش و پایداری آنها در مواجهه با نقشههای اشغالگران برای آواره کردنشان، به رسمیت شناختند. فرانسه، بریتانیا، بلژیک، آندورا، مالت، لوکزامبورگ، موناکو، استرالیا، کانادا، پرتغال و سان مارینو، به رسمیت شناختن کشور فلسطین را اعلام کردند.
پرچم فلسطین در دو سال گذشته، با آغاز جنگ ویرانگر اسرائیل در نوار غزه، به طور فزایندهای در معرض دید قرار گرفته است. این پرچم توسط شهروندان عادی در خیابانهای اکثر کشورهای جهان و حتی توسط روسای جمهور حمل شده است. گوستاوو پترو، رئیس جمهور کلمبیا، در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، پرچم فلسطین را بر مچ دست خود بسته بود. همچنین این پرچم توسط اتحادیههای کارگری، متخصصان بهداشت، دانشگاهها و هواداران ورزش در لیگهای اروپایی، به ویژه در ورزشگاههای اسپانیا و اسکاتلند، و همچنین در ورزشگاههای سراسر جهان عرب، آفریقا، آسیا و آمریکا حمل شده است.
در همین حال، ۲۱ شهرداری فرانسه همزمان با به رسمیت شناختن کشور فلسطین توسط پاریس، پرچم فلسطین را بر فراز دفاتر مرکزی خود برافراشتند. برج ایفل نیز به همین مناسبت نورپردازی شد.
در این روز در سال ۲۰۱۵، محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین، برای اولین بار پرچم فلسطین را در مقر سازمان ملل متحد در نیویورک، در کنار پرچم کشورهای عضو، برافراشت.
مجمع عمومی سازمان ملل متحد در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۵ قطعنامهای (A/Res/67/320) صادر کرد که برافراشتن پرچم کشورهای ناظر غیر عضو در مقر سازمان ملل متحد را الزامی میکرد.
این روز نماد سیاسی بزرگی دارد. رئیس جمهور عباس، پس از برافراشتن پرچم فلسطین برای اولین بار در مقر سازمان ملل متحد، گفت: «این یک لحظه تاریخی در مبارزه مردم ماست؛ این پرچم نماد هویت ملی ما و فداکاری برای شهدا و زندانیان است.» در همان روز، او این تاریخ را به عنوان روز پرچم فلسطین تعیین کرد.
پرچم فلسطین پرچمی است که فلسطینیها از نیمه اول قرن بیستم برای بیان آرمانهای ملی خود از آن استفاده میکنند. این پرچم از سه نوار افقی متقارن (از بالا به پایین، سیاه، سفید و سبز) تشکیل شده است که در بالای آن یک مثلث قرمز متساویالساقین قرار دارد که قاعده آن در ابتدای پرچم (قاعده به صورت عمودی امتداد مییابد) و نوک مثلث در یک سوم طول افقی پرچم قرار دارد.
شریف حسین پرچم فعلی را به عنوان پرچم شورش اعراب در سال ۱۹۱۶ طراحی کرد.
مردم فلسطین در سال ۱۹۱۷ از این پرچم به عنوان نماد جنبش ملی فلسطین استفاده کردند. در سال ۱۹۴۷، حزب بعث عرب این پرچم را به عنوان نمادی از آزادی و وحدت اعراب تفسیر کرد.
مردم فلسطین این پرچم را در کنفرانس فلسطین در غزه در سال ۱۹۴۸ دوباره پذیرفتند. این پرچم توسط اتحادیه عرب به عنوان پرچم مردم فلسطین به رسمیت شناخته شد.
در اولین جلسه در تاریخ (28-5-1964)، شورای ملی فلسطین منشور ملی خود را تدوین کرد و ماده (27) آن تصریح کرد که فلسطین دارای پرچم، سوگندنامه و سرود ملی خواهد بود و رنگهای آن به ترتیب به شرح زیر تعیین شد: سبز، سپس سفید، و سپس سیاه با یک مثلث قرمز.
در اول دسامبر ۱۹۶۴، کمیته اجرایی سازمان آزادیبخش فلسطین (ساف) سیستم خاصی برای پرچم ایجاد کرد و ابعاد و تناسبات آن را مشخص نمود. رنگهای سیاه و سبز جایگزین یکدیگر شدند. با وقوع انقلاب فلسطین در اول ژانویه ۱۹۶۵، سازمان آزادیبخش فلسطین این پرچم را به عنوان نشان خود پذیرفت. در ۱۵ نوامبر ۱۹۸۸، سازمان آزادیبخش فلسطین این پرچم را به عنوان پرچم دولت فلسطین پذیرفت.
پرچم فلسطین فقط مجموعهای از رنگها نیست؛ بلکه یک آرمان، داستانی از فداکاری و مبارزهای طولانی، نمادی از هر شهید و هر زندانی است و هر یک از چهار رنگ آن از یک نمادگرایی ویژه سخن میگوید.
(تمام شد)
